pon., 26 październik 2026
- Paulina Krajewska
- Otwarcie wystawy malarstwa Pauliny Krajewskiej "Z BLISKA" w MBP w Węgrowie, 24.10.2026 r.
- Otwarcie wystawy malarstwa Pauliny Krajewskiej "Z BLISKA" w MBP w Węgrowie, 24.10.2026 r.
- Otwarcie wystawy malarstwa Pauliny Krajewskiej "Z BLISKA" w MBP w Węgrowie, 24.10.2026 r.
- Otwarcie wystawy malarstwa Pauliny Krajewskiej "Z BLISKA" w MBP w Węgrowie, 24.10.2026 r.
- Otwarcie wystawy malarstwa Pauliny Krajewskiej "Z BLISKA" w MBP w Węgrowie, 24.10.2026 r.
- Otwarcie wystawy malarstwa Pauliny Krajewskiej "Z BLISKA" w MBP w Węgrowie, 24.10.2026 r.
- Otwarcie wystawy malarstwa Pauliny Krajewskiej "Z BLISKA" w MBP w Węgrowie, 24.10.2026 r.
O artystce
Paulina Krajewska jest absolwentką Uniwersytetu w Siedlcach na kierunku Sztuk Plastycznych. W swojej twórczości koncentruje się przede wszystkim na malarstwie, szczególnie na przedstawianiu człowieka, jego emocji i relacji z innymi. Najbliższe jest jej malarstwo pełne barw i ekspresji, w którym łączy świat fizyczny z wewnętrznym doświadczeniem człowieka. Interesują ją zarówno indywidualne cechy i historie portretowanych osób, jak i uniwersalne emocje, które pozwalają odnaleźć w nich własne doświadczenia.
Tak autorka mówi o swojej wystawie:
„Z bliska” jest zapisem zainteresowania człowiekiem. To opowieść o patrzeniu na innych, na ich oblicza, emocje i relacje, ale również na samą siebie. Wizerunek staje się tutaj czymś więcej niż przedstawieniem. Jest miejscem, w którym spotykają się pamięć, doświadczenie i tożsamość. Interesuje mnie człowiek pozbawiony idealizacji. Pozwalam, aby widoczne były oznaki czasu, niedoskonałości, zmiany i deformacje to właśnie one nadają indywidualność i sprawiają, że staje się ona zapisem konkretnego życia. Szczególne znaczenie mają dla mnie osoby bliskie, ponieważ relacja z drugim człowiekiem pozwala dostrzec w nim znacznie więcej niż sam wygląd. Wspólne doświadczenia, przywiązanie, troskę, radość, ale również ból. Bliskość w moim malarstwie nie jest jednak wyłącznie fizycznym dystansem pomiędzy ludźmi. Jest potrzebą poznania, zrozumienia i bycia zauważonym. Oddaje moment, w którym relacja zaczyna zmieniać człowieka, kiedy dwie osoby zaczynają się wzajemnie przenikać, a granica pomiędzy nimi staje się mniej wyraźna. Z czasem spojrzenie kieruje się jednak również do wewnątrz. Relacja z drugim człowiekiem prowadzi do pytania o relację z samą sobą, o własną tożsamość, sposób postrzegania siebie i potrzebę akceptacji. W tym sensie wizerunek staje się nie tylko powierzchnią, którą można obserwować, ale również metaforą wnętrza człowieka. To, co widoczne, zaczyna prowadzić do tego, czego nie można zobaczyć bezpośrednio. Z B L I S K A.















